پایان سرایش شاهنامه، یکی از لحظات بزرگ در تاریخ ادبیات و فرهنگ ایران است. در انتهای قرن چهارم، دکتر قدمعلی سرامی، شاهنامهپژوه و نویسنده کتاب «از رنگ گل تا رنج خار»، در مورد تاریخ پایان سرایش شاهنامه فردوسی میگوید: “فردوسی در پایان داستان یزدگرد میسراید: ‘سر آمد کنون قصه یزدگرد، به ماه سپندارمذ روز ارد’، یعنی روز 25 اسفند. این تاریخ به معنای پاکی و راستی است که در اسامی مانند اردشیر، اردوان و… دیده میشود. فردوسی در این بیت بیان میکند که سرودن شاهنامه در این روز به پایان رسیده است.
” در پاسخ به سوالی مبنی بر آیا مشخص است که فردوسی اثرش را در 25 اسفند چه سالی به پایان رسانده است، دکتر سرامی میافزاید: “فردوسی به قول خودش 35 سال وقت صرف این کار کرده است. نمیتوان به قطعیت گفت که این بیت در چه تاریخ و چه سالی (348 یا 400 هجری قمری) سروده شده است.
تنها میدانیم پایان سرایش شاهنامه در انتهای قرن چهارم هجری قمری بوده است.” در این زمینه، دکتر علیرضا قیامتی، شاهنامهپژوه و استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه، 25 اسفند را دقیقترین تاریخ برای پایان سرایش شاهنامه میداند. او تأکید دارد: “فردوسی بعد از ذکر صریح تاریخ پایان سرایش شاهنامه، ارزشمندی و جایگاه آن را در چشم ما روشن میکند و میگوید: ‘هر آن کس که دارد هش و رای و دین، پس از مرگ بر من کند آفرین.’ تمام همّ و غم فردوسی این بود که شاهنامه را تمام کند.
حتی در زمانی که بیمار بود، نگرانیاش از تمام نشدن شاهنامه بود و از خدا میخواست عمری به او بدهد تا شاهنامه را به پایان برساند. حتی وقتی با مرگ فرزندش که در شاهنامه به آن اشاره میکند، سرودن شاهنامه متوقف میشود، باز هم به خودش نهیب میزند که نگران هستم شاهنامه به پایان نر
پایان سرایش شاهنامه، یکی از لحظات بزرگ در تاریخ ادبیات و فرهنگ ایران است. در انتهای قرن چهارم، دکتر قدمعلی سرامی، شاهنامهپژوه و نویسنده کتاب «از رنگ گل تا رنج خار»، در مورد تاریخ پایان سرایش شاهنامه فردوسی میگوید: “فردوسی در پایان داستان یزدگرد میسراید: ‘سر آمد کنون قصه یزدگرد، به ماه سپندارمذ روز ارد’، یعنی روز 25 اسفند. این تاریخ به معنای پاکی و راستی است که در اسامی مانند اردشیر، اردوان و… دیده میشود. فردوسی در این بیت بیان میکند که سرودن شاهنامه در این روز به پایان رسیده است.
” در پاسخ به سوالی مبنی بر آیا مشخص است که فردوسی اثرش را در 25 اسفند چه سالی به پایان رسانده است، دکتر سرامی میافزاید: “فردوسی به قول خودش 35 سال وقت صرف این کار کرده است. نمیتوان به قطعیت گفت که این بیت در چه تاریخ و چه سالی (348 یا 400 هجری قمری) سروده شده است.
تنها میدانیم پایان سرایش شاهنامه در انتهای قرن چهارم هجری قمری بوده است.” در این زمینه، دکتر علیرضا قیامتی، شاهنامهپژوه و استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه، 25 اسفند را دقیقترین تاریخ برای پایان سرایش شاهنامه میداند. او تأکید دارد: “فردوسی بعد از ذکر صریح تاریخ پایان سرایش شاهنامه، ارزشمندی و جایگاه آن را در چشم ما روشن میکند و میگوید: ‘هر آن کس که دارد هش و رای و دین، پس از مرگ بر من کند آفرین.’ تمام همّ و غم فردوسی این بود که شاهنامه را تمام کند.
حتی در زمانی که بیمار بود، نگرانیاش از تمام نشدن شاهنامه بود و از خدا میخواست عمری به او بدهد تا شاهنامه را به پایان برساند. حتی وقتی با مرگ فرزندش که در شاهنامه به آن اشاره میکند، سرودن شاهنامه متوقف میشود، باز هم به خودش نهیب میزند که نگران هستم شاهنامه به پایان نر
باغ موزه هفت تنان شیراز را معرفی کنید؟